چینی یا “پرسلن” یک محصول با ارزش بود که برای اولین بار در چین ساخته شد. نکته مهم در تولید پرسلن دستیابی به دمای پخت بالا است. با پیشرفت‌‌های بشر و دستیابی به کوره و طراحی آن، شرایط دمای بالاتر برای پخت و استحکام بیشتر فراهم شد. پخت پرسلن در حدود 1600 سال قبل از میلاد برای ساخت ظروفی بدون نشت صورت می‌گرفت.

دمای پخت 1300 درجه سانتیگراد (1573 کلوین) به کوارتز اجازه می‌دهد تا حدودی در شیشه سیلیکات حل شود. این حل شدن با بارش کریستالی در هنگام خنک شدن نیز بیشتر می‌شود. موفقیت چین در تولید چینی به طور گسترده‌ای در دنیا شناخته شد و به محصول ارزشمندی برای تجارت تبدیل شد. نمونه ای از ظروف چینی با ارزش سلسله Tsing در شکل زیر نشان داده شده است.

نمونه ای از ظروف چینی با ارزش سلسله Tsing تسینگ

تقریباً در همان زمان، قالب‌های ریخته‌گری برنز از سرامیک‌های متخلخل یا پرسلن ساخته می‌شد. ایده پخت قالب‌های سرامیکی به عنوان قالبی مستحکم 1000 سال قبل از میلاد درمیان بوده و به مرور در مسیرهای تجاری و با بوجود آمدن ارتباطات گسترش یافت. برای مثال نمونه ای از ریخته گری برنز را که توسط هیتی‌ها در ترکیه ساخته شده در شکل زیر مشاهده می‌کنید. راه‌های ارتباطی نه تنها محصولات را منتقل می‌کردند، بلکه فناوری‌ها را نیز جا به جا و گسترش می دادند.

ریخته گری برنز با قالب سرامیکی

 

تا سال 900 پس از میلاد، تولید چینی یک صنعت مهم در چین، کره و ژاپن بود. مارکوپولو کاشف ایتالیایی در حدود سال 1295 میلادی ظروف چینی را از چین به ایتالیا برد و رفته رفته در سراسر اروپا مورد توجه قرار گرفت. تا سال 1580 میلادی، پخت چینی در فلورانس انجام می‌شد، اما قابل رقابت با چینی چینی نبود. راز چینی چینی در طراحی کوره بود. یک “کوره اژدها” (مانند تصویر زیر) دمای پخت بالای مورد نیاز را تولید می‌کرد.

کوره اژدها

پرسلن بر پایه ترکیباتی است که شامل کوارتز (SiO 2 )، فلدسپات (KAlSi 3 O 8 -NaAlSi 3 O 8 – CaAl 2 Si 2 O 8)، کائولینیت (Al 2 Si 2 O 5 (OH) 4 ) می‌شود. این مخلوط در یک چرخه چند مرحله‌ای حرارت داده شده و به حدود 1400 درجه سانتیگراد (1673 کلوین) رسیده و محصول نهایی متشکل از کوارتز، مولایت (Al 6 Si 2 O 13 ) و شیشه خواهد بود. و ترکیبات شامل60 درصد SiO 2 ، 32 درصد Al 2 O 3 ، 4 درصد K 2 O، 2 درصد Na 2 O و اکسیدهای آهن، تیتانیوم، کلسیم و منیزیم را خواد شد.

چینی آلمانی بر اساس کار تجربی اشیمهاوس و بوتگر ساخته شد. علیرغم نداشتن دیاگرام‌های فازی چینی، راز موفقیت بوتگر از تجربه داروسازی او حاصل شد، جایی که او طیف وسیعی از کانی‌های محلی را در مجموعه‌ای سیستماتیک از ترکیبات، با تکیه بر محفظه‌های پخت ویژه برای رسیدن به دمای پخت بالاتر بررسی کرد.

بوتگر مدتی زندانی بود. به این دلیل که وانمود می‌کرد کیمیاگر است. او مرتکب اشتباه بزرگی شد که کیمیاگری خود را برملا کرد، طبق آن‌چه به‌جا مانده او ادعا کرده بود نقره را طلا می‌کن، یک شب در حین آزمایش با تعویض مخفیانه طلا با نقره دیگران به این باور رسیدند که قادر است چنین کاری را انجام دهد.

ترفند کیمیاگری او منجر به زندانی شدن او شد، چرا که حاضر به افشای راز تبدیل نقره به مس نبود. بوتگر زمانی که در زندان به سر می‌برد در زمینه ظروف چینی هم موفقیت‌های خوبی داشت. همراه با فون اشیمهاوس، چینی آنها به کارخانه‌ای منجر شد که تولید را بین سال‌های 1708 و 1725 افزایش داد. نمونه‌ای از پرسلن پخته شده، از اشیاء ارائه شده در چمراس، در شکل زیر نشان داده شده است. ساخت چنین اشیایی مستلزم جداسازی بسیاری از متغیرها بود و امروزه کسانی که با تف جوشی آشنا هستند نیز همین متغیرها را جداسازی و مطالعه می‌کنند.

بشقاب چینی